म्याग्दी, बेनी । म्याग्दीको धवलागिरि गाउँपालिकाऔ६ मराङबेशीका स्थानीय कृषिबाट आत्मनिर्भर बन्ने अभियानमा लागेका छन्।
केहि बर्ष अघिसम्म अन्नबाली मात्रै लगाउने यहाँका स्थानीय अहिले व्यावसायिक रुपमा तरकारी र फलफुलखेतीमा आकर्षित भएको हो। वेशी जडिबुटी तथा कृषि समूह गठन गरेर हिउँदे र बर्खे सिजमा व्यावसायिक रुपमा तरकारीखेती गर्न थालेकाे हाे।
कृषि उपजको आयात घटाउनुका साथै उत्पादित कृषि उपज विक्रि गरेर आयआर्जन गर्न र आत्मनिर्भर बन्न व्यवसायिक तरकारी खेतीले सहयोग पुगेको स्थानीय कृषक अमर पुनले बताए । दुईबर्षदेखि टनेलमा गोलभेडा खेती गरेका पुनले उत्पादन भएको कृषि उपज विक्रि गर्न समस्या नभएको बताए।
पहिले घरमा खानको लागि मात्रै कृषि उपज उत्पादन गर्ने चलन थियो । गाउँमा सडकको पहुँच आएसंगै यहाँ उत्पादन भएको कृषि उपज सजिलै बजारसम्म पुग्ने अवस्था बनेपछि यहाँ धेरैले कृषिलाई पेशाकै रुपमा अघि बढाएका छन ।
यहाँका स्थानीयले अहिले गोलभेडा, बन्दा, काउली, साग लगायतका तरकारी लगाएका छन् । छिमेकी गाउँ, मल्कबाङ, मलम्पार, बुल, राम्चे लगायतका ठाउँका स्थानीयले यहाँ उत्पादन भएको कृषि उपज करेसाबारीबाटै खरिद गरेर लैजाने गरेका छन्। धेरै उत्पादन भएको कृषि उपज दरबाङ बजारसम्म निर्यात हुने गरेको छ ।
मराङबेशीमा चार जनाले टनेलमा गोलभेडा खेती गरेको छ भने १५ घरधुरीले आलु, बन्दा, काउली लगायतको तरकारी खेतीमा आबद्ध भएका छन्। गाउँका स्थानीय कुनै न कुनै कृषि पेशामा लागेको स्थानीय भक्तबहादुर जुग्जालीले बताए ।
कृषिसँगै भैँसीपालनबाट समेत स्थानीय आत्मनिर्भरको बाटोमा लागेका छन् । हरेक घरमा तरकारी खेती र दुहुना भैँसी पालन गर्ने यहाँको विशेषता नै बनेको छ ।
गाउँमा यस बर्ष हिउँदे आलुखेतीले व्यावसायिकता पाएको छ । यहाँ करिब २० रोपनीमा हिउँदे आलुखेती गरिएको छ। बेशी सँगै बुलमा समेत व्यवसायिक आलुखेती हुँदै आएको छ । यस वडाको घण्टीबाङमा खाद्यान्न बाली विस्तार र राम्चेमा लसुन तथा गोलभेडा विस्तार अभियान चलाईएको छ।
गाउँका स्थानीयलाई कृषिमा व्यावसायिक बनाउन वडा कार्यालयले समेत कृषि समूह गठन गरेर कृषकहरुलाई बल, बिउ र औषधी उपचारमा सघाउन थालेको धवलागिरि गाउँपालिकाऔ६ मराङका वडा अध्यक्ष राजाराम उपाध्यायले जानकारी दिए। परम्परागत कृषिखेतीलाई व्यावसायिकता दिएपछि स्थानीयबासीको आयआर्जन सुधार हुन थालेको वडा अध्यक्ष उपाध्यायले बताए ।
मराङमा व्यवसायिक तरकारीबाली संगै फलफुल खेतीको समेत अभियान चलेको छ । विविध कारणले गाउँमा बसोबास गर्नेहरुको संख्या घट्दै जाँदा खेतीयोग्य जमिन बाँझिने समस्या बढेपछि स्थानीयले नगदे बालीको रुपमा सुन्तलाखेतीलाई विस्तार समेत गरेका छन्।
गत आर्थिक बर्षमा मराङमा धवलागिरि गाउँपालिकाले २ हजार दुई बोट सुन्तलाका विरुवा अनुदानमा वितरण गरेको थियो। यहाँका टोलबस्तीहरु सुन्तला उत्पादनमा समेत पकेट क्षेत्रको रुपमा विकास भैरहेका छन् ।
