मानिसको जीवनमा अनेक सम्बन्धहरू हुन्छन्, तर जन्मदेखि नै निस्वार्थ माया, स्नेह र अपनत्व दिने सम्बन्ध भने माइतीघरको हो। माइतीघर केवल एउटा घर होइन, यो सम्झना, आत्मीयता, संस्कार, सुरक्षा र विश्वासको केन्द्र हो। जीवनमा जति नै कठिन समय आए पनि माइतीघरको सामीप्यले मनलाई शान्ति, आत्मबल र नयाँ ऊर्जा प्रदान गर्छ। त्यसैले माइतीघरलाई माया र भरोसाको प्रतीक मानिन्छ।
बाल्यकालका हाँसो, खेल, आमाको ममता, बुबाको स्नेह, दाजुभाइ–दिदीबहिनीको साथ र परिवारको आत्मीय वातावरणले माइतीघरलाई जीवनकै सबैभन्दा प्रिय स्थान बनाउँछ। समयसँगै छोरीको विवाह भएर नयाँ घरमा प्रवेश भए पनि माइतीघरप्रतिको माया कहिल्यै कम हुँदैन। बरु समयसँगै त्यो माया अझ गाढा बन्दै जान्छ। माइतीघर पुग्नेबित्तिकै सबै चिन्ता बिर्सिएर आफू फेरि बाल्यकालमै फर्किएको अनुभूति हुन्छ।
माइतीघर भरोसाको अर्को नाम पनि हो। दुःख, पीडा, असफलता वा अन्योलका क्षणमा मन खुलेर आफ्ना कुरा भन्न सकिने पहिलो ठाउँ माइतीघर नै हुन्छ। त्यहाँ न कुनै स्वार्थ हुन्छ, न कुनै बनावटीपन। आमाबुबाको सल्लाह, परिवारको साथ र आत्मीय व्यवहारले जीवनका कठिन मोडहरू पार गर्न साहस दिन्छ। यही विश्वास र साथले मानिसलाई मानसिक रूपमा बलियो बनाउँछ।
आजको व्यस्त र आधुनिक जीवनशैलीमा परिवारका सदस्यहरूबीच दूरी बढ्दै गएको अनुभव गरिन्छ। यस्ता बेला माइतीघरको न्यानोपन र आत्मीय सम्बन्धलाई अझ सुदृढ बनाउनु आवश्यक छ। माइतीघरसँगको सम्बन्ध केवल चाडपर्व वा विशेष अवसरमा मात्र सीमित नरही नियमित संवाद, भेटघाट र पारिवारिक सद्भावबाट पनि जीवन्त रहनुपर्छ। सम्बन्धलाई समय, सम्मान र माया दिएमा मात्र त्यसको मिठास कायम रहन्छ।
अन्ततः, माइतीघर जीवनभरको शक्ति, प्रेरणा र आत्मविश्वासको स्रोत हो। जहाँ निस्वार्थ माया, अटल भरोसा र असीम अपनत्व पाइन्छ, त्यही नै साँचो माइतीघर हो। त्यसैले माइतीघरको सामीप्यलाई सम्मान गर्दै पारिवारिक सम्बन्धलाई सधैँ प्रेम, विश्वास र आत्मीयताले सिँगार्न सके हाम्रो जीवन अझ सुखद, समृद्ध र अर्थपूर्ण बन्नेछ।
प्रकाशित मिति: सोमबार, साउन ११, २०८३ ०५:५०
